Otobüste yanıma oturduğunda, elinde benim en sevdiğim kitap vardı. Benim. Başkasının değil, benim. Dedim ki, bu bi işaret. Gülümsedim. Gözleri güzeldi. Sakallarının arasında, tek tük kızıl teller vardı. Neden sevdiğimi bilmediğim garip şeylerden biriydi. Hoşuma gitti. Yine gülümsedim. Tişörtü solmuş bir siyahtı, o kadar solmuş ki fümeye kaçıyordu. En sevdiğim tişört rengi. Bir de omuzları … Okumaya devam et »
Her yerinde “sakın bana dokunma” yazıyordu ama sen duramadın, değil mi? Gördüğün en güzel adamdı çünkü o. Tertemiz, iyi, dürüst, mert. Delikanlı derler ya hani, sözlükteki karşılığı gibiydi o adamçocuk. Onu sevmeden duramazdın, değil mi? Onu hayatına alıp, onu sevip, güya koruyup, sarıp, sarmalayıp onu öldürmeden, tertemiz bakışlarına gölge düşürmeden duramazdın değil mi? Tamamen atıyorum … Okumaya devam et »
Bir kadını elde etmeyi onu yatağa atmakla, o kadının uğrunda döktüğü gözyaşlarıyla ölçen küçük adamlar, bir kadını gerçekten elde etmek ne demek bilemezler. “Bu da bana aşık” adamları, “aha bunu da, bunu da götürdüm” adamları, geç bunların başarı olmadığı gerçeğini kavramayı, kolay elde edilmiş “başarıların” başarı olmadığını bile bilmezler. Bazen bir kadını elde etmek, onun … Okumaya devam et »
Gezmeyi, yeni yerler görmeyi severim. Her gittiğim yerde de sevecek bir şey bulurum genelde. Tamamen atıyorum birinin yemesini-içmesini, birinin şirinliğini, birinin kültürünü, birinin güzelliğini, birinin insanını… Gidip de sevmediğim yer çok azdır bakın. Bir şehre adım attığımda, o şehri sevmek üzere yürürüm ben sokaklarında. Bu minvalde ne yaptıysam ısınamadığım tek yer herkesin sevgilisi, Barselona oldu … Okumaya devam et »
İnsanın kafası allak bullakken ya da tamamen atıyorum duygusal olarak bir dengesizlik hali içindeyken, o insanlara izin verilmeli, git kardeşim, kafanı dinle gel filan denmeli zira normal bi insan gibi işlevini yerine getiremiyorsun. Lakin adına depresyon denen salak şey, hapşuruk, tıksırık yapmıyor lanet olsun ki. Yapsa yapsa göz yaşarması, onu da kimse kaale almıyor. Hiç … Okumaya devam et »
Tamamen atıyorum hani Ortaköy’de filan satılan o salak saçma bilezikler var ya, işte onlara dair bir hikayeymiş meğersem bu. Bir dilek tut dediler ya sana, o gün bileziği koluna takarken… Ne zaman ki kopar, o zaman dileğin gerçekleşecek diye büyük büyük konuştular ya hani… Hah işte o bilezik. Güldün hafiften o gün, iyi ya, dedin. … Okumaya devam et »
Aşk acaip bi şey. Tamamen atıyorum mesela, hasta oluyorsun, bir adam sana çorba yapıp, ateşine bakıyor, iplemiyorsun da bir başka adam sen parmağını kesince, elini tutup bir yara bandı taktı diye için gidiyor, o yara bandına bakıp bakıp eriyor, bitiyorsun. Tamamen atıyorum, bir adam sana her gün aşk dolu gözlerle bakıp, aşk sözcükleri fısıldıyor, yüreğine … Okumaya devam et »
Okuyacağınız bu hikayecikteki kişi ve olayların hepsini tamamen atıyorum. Her gün geçtiğim sokakta bir pastane var. Sık sık gidiyorum, sabahları bi limonata içip, bir poğaça alıyorum. Günlük bir rutin oldu benim için bu ne zamandır, uğramazsam eksik kalıyorum. Bir gün pastanenin önünden geçerken, bi adam görüyorum. Adam gözlerimi alıyor, bembeyaz bir gülümseme, ışıl ışıl gözler … Okumaya devam et »
Şimdi bak, ben bu ara karma mevzusuna taktım kafayı tamam mı şekerfarelerim? Hani diyorum ki, geçmişte çok leş var, bir ah aldık, başımıza ne geliyorsa bugün ondan geliyor. Tabii esas mevzu kırılma noktasını (veya noktalarını) bulmak, o ahın orijinine ulaşmak… İşte bu yüzden tam da “My name is earl” kafasında takılıyorum bu aralar. Tamamen atıyorum, … Okumaya devam et »
Peşin peşin uyarayım, spoyler var. sonra bozuşmayalım. okuyacaksanız kendi rızanızla okuyun yani, kağıt imzalatcam sorumluluk kabul etmem diye. neyse başlıyoruz: Gittik gördük ıssız adamı. pek de ıssız değildi gerçi, hınca hınç kalabalık bir salonda izledik. E peki nedir? Film işte. 6 bucuk veririm 10 uzerinden (ki bol not verdim bence). Ne bayildim, öldüm bittim, ne … Okumaya devam et »
