I don’t normally sit in a lousy bar and drink some cheap Chardonnay at 10 in the morning. This morning I do, cause this morning, I woke up, went to court and got divorced. It could be the wine but I’m sitting here, wondering what Maisy would have to say about all this. Maisy, my … Okumaya devam et »
Bazı şeyleri neden inatla yaptığımı bilemiyorum. Misal tamamen atıyorum, buna bir örnek de Jodi Picoult‘un kitapları. Okuyorum, her defasında neden okudum lan ben bunu diyorum ama kendime engel olamıyorum. Bu kadının 3-5 kitabını bu kafayla okumuşluğum var. İşin en enteresan yanı ise, hastalık temalı şeylerden hiç hoşlanmamam. Yani ben ki “english patient” filmini bugüne dek … Okumaya devam et »
Çocukken ben çok meslek sevdim. Bir ara tiyatrocu olacaktım, çekingenim sandım, vazgeçtim. Halbuki olurmuşum, onu da seneler sonra hazin bi şekilde anladım. Sonra psikiyatrist olmaya karar verdim. Onun da tıp okumakla mümkün olacağını anlayınca, onu da salladım. Psikolojiyi ise emeeen dedim, küçümsedim. Zira salak bi çocuktum, psikoloji kafadan atma bi şey sanıyodum, kim psikiyatri varken … Okumaya devam et »
Anneannem, annem, ben… Mersin, yaz ’99. Çocuktum ben bi zamanlar. O zamanlar anneanne konsept olarak bana çok büyük, çok yaşlı bi şey gibi gelirdi. “Ananem yaşlı, ya ölürse” diye düşünür, korkardım bazen. Sonra kendi kendime “ohoo nerden baksan bi 10 sene, 15 sene daha yaşar, korkma” derdim. Meğer 10 sene dediğin ne kadar az bir … Okumaya devam et »
Şahsen ben bi yazarim ama tembel bi yazar oldugumdan kelli, pek yazamam. cocukken gunluk de tutamazdim zaten. simdi bakiyorum da eski gunluklere hep soyle girisler var: “Sevgili gunluk, üç aydir gene yazamadim. Ben bi ozet geceyim. Bu yaz fransa’ya gittim.” ya da: “Merhaba gunluk, ne kadar da vefasizim, en son 5 ay once yazmisim. soz … Okumaya devam et »
