Başıboş kelimeler

Cümleler yarım kalınca, öznesinin anlamını değiştiriyor. Yarım kalmış bir cümledeki tüm kelimeler anlamını yitiriyor. O ana kadar istersen dünyanın en güzel kelimelerini kullanmış ol, sonuna gelip de o cümlenin bitmediğini gördüğünde o kelimeler anlamsızlaşıyor. Bak tamamen atıyorum, “endam” ne güzel bir kelime, 5 harfle ne çok şey anlatan bir kelime ya da “haset,” ne güzel sözcükler bunlar… Küçücük kelimeler ama bir dolu anlam, peki de o endamın endamı mı kalır, içinde bulunduğu cümle bir yere varmıyorsa? araparaparaparaparapara gibi, fazla tekrarlanınca anlamını yitiren şeylere dönüşmezler mi? Amaçsız, cümle olamayan bir cümlede kelimelerin yeri ne?

Endam çilek aşk haset statüko… Bak ne güzel kelimeleri sıraladım yan yana ama ne yani? Hiç. Koca bir hiç. Hiç de değil eksi hiç, o güzelim kelimeleri değersizleştirdim şimdi ben. Oysa bir anlam kazandırmak için varlar onlar. Her şey senin yüklediğin anlamlarla var hayatta zira. Amaçsız, başıboş insanlar gibi, amaçsız başıboş kelimeler… Yok yok, yazık kelimelere. Kötü de olsa, iyi de olsa anlam, anlamdır. Anlamsızlık en kötü şey.

Cümleler yarım kalınca sanki orada toplanmalarının amacı bambaşka bir şeymiş gibi oluyor. Sanki bir şey anlatmak için değil de, öylesine oraya iliştirilmişler gibi oluyor. Yanlış anlaşmalar oluyor, anlatılmak istenen değil, başka şeyler geçiriyor karşıya. Kelimelere haksızlık oluyor sonra, cümleler yarım kalınca. Kelimeler değersizleşiyor, yitip gidiyor. Ayıplı mal oluyor kelimeler, “ben bunu kullanırken istediğim etkiyi yaratamadım, bana vaad edilen sonucu vermedi” diyip geri vermek istiyorsunuz, tüketici hakları derneğine şikayet mektupları yazasınız geliyor. Cümleler yarım kalınca, olmuyor. Haksızlık oluyor cümleye de, kelimeye de, cümleyi kurana da, cümleyi duyana da. Olmuyor işte, yarım kalınca, olmuyor.

Tamamen atıyorum ama kesin bir nokta koy, emin değilim, tam bilemiyorum de, üç nokta koy, bağır çağır, ünlem koy, hatta olmadı mı, bana sor, soru işareti koy ama koy o noktayı bir şekilde. Havada bırakma cümlelerini, sahip çık onlara, kelimelerinin hakkını ver. Yazık etme işte o güzelim sözcüklere, koy noktanı, yürü git ama koy işte.

Kimin ne hakkı var ki sözcüklere haksızlık etmeye? Cümleler yarım kalmasın, kelimeler avare, biçare, boynu bükük kalmasın. Amaç verin kelimelere, destinasyon verin. Amaçsız kelimeler, havada kalmış, yanlış anlaşılan, anlaşılamayan cümleler bitsin artık. Kelimeler daha fazla mağdur edilmesin, cümlesinden şaşmasın.

Çilek.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s