Onlar…

Girl-with-a-Balloon-by-Banksy

Kocaman bir insandım o zamanlar. Ama nasıl olduysa öyle zannedilmiyordum. Sanki olduğumdan küçük, küçücükmüşüm gibi davranıyordu onlar. Sanki yeterince sevemez, yeterince anlayamaz, yeterince üzülemez, yeterince olamaz, yeterince yetemez gibi. Herkes 500 parçadan oluşuyor da ben 10 parçalı, 3 yaş puzzle’ıydım belki. Öyle kolay, kaba saba, incelikten uzak, yetersiz ya işte, ne bileyim. Hani anne olsam çocuğuma bakamazdım, sevgili olsam sevgilimi anlayamazdım, eş olsam yemek yapamazdım, arkadaş olsam yanlarında olamazdım. Evlat olsam sevilmezdim yani o derece. Onlar böyle sanıyordu belli ki.

Çok acayipti aslında. Vardım da yoktum onlar için. Hani sabit bir karabasan halinde yaşarmışsın gibi, bağırmak istiyorsun bağıramıyorsun, kaçmak istiyorsun kaçamaıyorsun, üstüne oturmuş bir üç harfli sıktıkça sıkıyor boğazını ama bakıyorsun, görünürde bir şey yok. Öyle bir hal.

Garipti diyorum ya, çok garipti. Çünkü ben başka türlü sanıyordum kendimi. Fazla hassas sanıyordum mesela, fazla düşünüyorum herkesi diyordum. Fazla anaç, fazla sevgi dolu, fazla kendine unutkan. Fazla yanındayım herkesin, fazla ikinci plana atıyorum kendimi. Meğer öyle değilmiştim ama ben. Dedim ya, ne yeteri kadar sevgili, ne yeteri kadar anne, ne yeteri kadar eş, ne yeteri kadar arkadaş, ne yeteri kadar çocuk, ne yeteri kadar büyük… Öyle bir şeydim o zamanlar. Bu zamanlar yani.

Çocuksun diyordu biri. Ben büyük büyük laflarla hayata dair büyük mesajlar verirken. Yapamazsın diyordu bir diğeri. Hayatım boyunca özlediğim şey içimde büyürken, sen onu sevemezsin, sen beceremezsin diyordu. Bir diğeri geliyor, sen yapamadın diyordu, ne dost olabildin, ne arkadaş. Ben kendimi unuta unuta bir başkasının derdine gömerken kendimi, yine olmadı diyordu işte biri. Olmuyordu bir türlü, olamıyordu, bir türlü uyamıyordum. Uyanlara bakıyordum sonra, o çok sevilenlere, mutlulara, terk edilmeyenlere… Başka türlüydü onlar, doğru. Benden daha büyük, daha yetişkin, daha anne, daha sevgili, daha dost muydular? Yok yok, değil ama başka türlüylüdüler işte. Neydi o başkalık bilmiyorum ama onlar kazanıyor, ben kaybediyordum hep bir şekilde. Nasıl oynarsam oynayayım kazanamıyordum. Bir türlü uyamıyordum işte. Olmuyordu, olmuyordum bir türlü.

Kendimi en evimde hissettiğim yerde, yemyeşil çimenlere uzanmış yatarken, huzurla “ne mutluyum” derken içimden, itiyordu beni bir el. Kalk diyordu, kalk git.

Ait değildim ben hiç kimseye, hiçbir zamana ya da hiçbir yere. olmak istiyor da olamıyordum yani. Yoksa “ahahaay ben özgür bir kadınım” türküleri değildi tutturduğum. Bir ev arıyordum kendime ama bulamıyordum bir türlü. Dedim ya itiyordu o eller hep. Beceremiyorsun, yetmiyorsun, onlar gibi değilsin, yapamıyorsun, olmuyorsun, istenmiyorsun, sevilmiyorsun…

Mutluluk ne kolay görünüyordu aslında, uzansan tutacakmışsın gibi. Kırmızı bir balon, ucunda bir ip. Yakalasan olacak, tek yapman gereken bir zıplamak, hadi ha gayret… Yok ama tam tutacağım zaman onların elleri uzanıyor yakalıyordu ipleri, bir iğne geliyor patlatıyordu balonu.Yan taraftaki mavi balona geçsen? Hop bir iğne de ona. Bir iğne de yeşile. Bir iğne de şuna. Bir iğne de sana.

Beceremiyorsun, yetmiyorsun, onlar gibi değilsin, yapamıyorsun, olmuyorsun, istenmiyorsun, sevilmiyorsun…

Ne yeterince anne, ne yeterince çocuk, ne yeterince aşık, ne yeterince dost, ne yeterince büyük, ne yeterince küçük, ne yeterince kadın, ne yeterince küçük kız, ne yeterince destek, ne yeterince köstek, ne yeterince güçlü ne yeterince zayıf. Ne yeterince az, ne yeterince çok.

“Onlar”ın dünyasındaki o kocaman küçük kadınla, minicik kocaman oğlan. Bir gün bulurlar mıydı aradıkları evi, yakalarlar mıydı kırmızı balonu? Onlar sarılıp kucaklar mıydı bu ikisini sonunda? Bir gün “yeterince” olmayı başarırlar mıydı nihayet?

Kimbilir…

blog 29

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s