Tagged with ankara

Sevgili faşist…

Sevgili faşist…

   Sevgili faşist kardeşim, Bak, kardeşim diyorum sana çünkü hala içimde bir umut, insansın ya, hatırlarsın insanlığını diye. Gerçi dünya üzerinde birilerini kendi gibi düşünmüyor diye, ırkı, dili, dini, rengi farklı diye öldüren tek canlı insan. Gerçekten kötü olma yetisi, yakma, yıkma, yok etme hakkı kendini her yaşam biçiminden üstün sayan insana ait yalnızca. O … Okumaya devam et

Dünyanın en güzel yolu

Dünyanın en güzel yolu

Gitsem diyorum, şöyle bir uzaklara… Ama çok uzaklara, artık gidemeyeceğim kadar uzaklara… Mesela bundan belki 25-30 sene öncesinin Ankara’sına. Orada anneannemi bulsam, tutsam elinden Kuğulu Park’a gitsek yine. Orada kuğulara baksam ben, büyüdüğümde göremeyeceğim gibi görebilsem kuğuları, sanki çok acayip, hiç rastlanmayacak şeylermiş gibi hayretle hani. Biraz ekmek atsam sonra onlara, biraz daha baksam, anneannem … Okumaya devam et

Aşkla yazmak…

Aşkla yazmak…

Kitapları zor beğenirim, kötü kitap okuyunca bildiğin sinirlenirim, kendimi kandırılmış hissederim. Ama okurum, kötü kitapları da okurum, iyi örnek kadar kötüyü de görmek gerek diye. Zor beğenirim beğenmesine ama beğenince de çok sevinirim, yazanını anında severim, güzel cümleler kuranı bağrıma basarım bir anda. Öyle bir aşk dolu, öyle bir duygusal ilişkim var kitaplar ve yazarlarıyla, … Okumaya devam et