Tagged with veda

Türev sıfır

Türev sıfır

Her gün yürüdüğüm yol burası 2.5 yıldır. Her gün nereye gittiğimi düşünmeden, otomatiğe bağlamış gibi yürüyüp gittiğim yol, aynı yol, hep aynı dümdüz yol. Ne uzar, ne kısalır yol. Yol aynı yol da ben değiştim belki de. Ya da bundan 10 ay önce, tamamen atıyorum da pabucuma kaçan minik çakıl taşı canımı acıttı. Onu temizledim, … Okumaya devam et

Veda etme sanatı…

Veda etme sanatı…

Vedaları oldum olası sevdim. Yani sevdim demeyeyim, ne de olsa veda konsept olarak hoş bi şey değil, ama veda edilmesi gerekiyorsa vedayı etmeyi hep tercih ettim. Hani bazıları der ya, “ben vedalardan hoşlanmam” diye. Hayır efendim, ben hoşlanırım. Tren istasyonda gözden kaybolana kadar koşup, el sallayacak kadar vedaperver bi insanım. Yani tamamen atıyorum, annem ve … Okumaya devam et

deniztan has left the building…

Hayatımda canımın sıkıldığı, baya baya sıkıldığı bir dönem ne zamandır. Bir boşluk… Bir heyecansızlık.. Bir tutukluk… Tamamen atıyorum, alkole sarmak, uyuşturucuya sarmak gibi… Yani her bağımlılık gibi internet bağımlılığı da hayattaki boşluklar yüzünden oluyor. Boşlukları dolduruyosun işte o bağımlılıkla, eksik şeyleri oraya kanalize ediyorsun. İşte benim de ff’ye sarışım da tam bu boşluk yüzündendir. İyi … Okumaya devam et